Geschiedenis
Mariaschool vanaf 1875
In 1875 verzoekt Pastoor Wilhelmus de Beer, aan de generale overste van de congregatie van 'Heijthuijsen', om enige zusters naar Eemnes te zenden. Zij zullen de opvoeding en het onderwijs van de jeugd op zich nemen. In september arriveren de eerste zusters om een huis als klooster in te richten. Dit huis wordt toegewijd aan het H. Hart. Zuster Donata begint een kleuterschool voor drie- tot zesjarigen. De kinderen krijgen onderricht in bidden, catechismus en de eerste beginselen van lezen, schrijven en rekenen.
In 1911 zijn de gebouwen van klooster en school rijp voor de sloop. Na bisschoppelijke goedkeuring, ontvangen voor nieuwbouw, worden de nieuwe school en het nieuwe klooster ingewijd en toegewijd aan het H. Hart. Ook de jongens, die tot dan onderwijs volgden aan de openbare school, worden toegelaten op de H. Hartschool. De zusterschool is na enkele jaren behoorlijk vol. De lokalen worden te klein. Het kerkbestuur moet maatregelen gaan nemen.
De eerste klassenfoto van de jongensschool, gemaakt in 1922, met meester Geerars en zijn pupillen.
Oprichting jongenschool 1919 - 1921
In 1919 worden er plannen gemaakt voor de oprichting van een jongensschool. Bovendien heeft de schoolopziener aanmerkingen op het feit dat de jongens door vrouwelijk personeel worden onderwezen. Op 1 mei start de aparte jongensschool in het gebouw van de oude openbare school o.l.v. meester Geerars. Nu de school eenmaal loopt, gaat men samen met de districtsschoolopziener plannen maken om het gebouw op te knappen.
Niet lang daarna ontstaan de plannen voor een nieuwe jongensschool, met gymnastieklokaal. Op 12 december 1921 wordt de Mariaschool voor jongens plechtig geopend.
De eerste klassenfoto van de meisjesschool dateert van 1928 met juffrouw Worsteling en juffrouw Campman.
Meisjesonderwijs en verdere ontwikkeling (1921–1953)
Parallel aan de jongensschool blijft de meisjesschool (H. Hartschool) bestaan, geleid door de zusters. De zusters blijven een bepalende rol spelen in het onderwijs en het dagelijkse leven van vele Eemnesser kinderen. Na 78 jaar van inzet vertrekken de zusters in 1953 uit Eemnes om hun werk elders in de wereld voort te zetten. Vanaf dat moment komt het onderwijs volledig in handen van lekenleerkrachten. Dit markeert een grote overgang in de schoolcultuur en organisatie.